دلارزدایى با این دولت!؟

 تجربه چین و چالش ایران

به گزارش روزنامه رمز اقتصاد، چین دلار را کنار گذاشته و استفاده از یوآن را در مبادلات جهانی گسترش داده است. این کشور سهم یوآن را در تجارت خارجی خود به بیش از یک‌سوم رسانده است! این خبر نشان می‌دهد که چین، که نه تحریم دارد و نه مشکلات سنگین سیاسی، با دوراندیشی از دلارزدایی در اقتصادش بهره می‌برد. اما ایران با وجود تحریم‌های سنگین آمریکا، وابستگی شدید تورم و معیشت مردم به دلار را حفظ کرده است. سیاست خارجی آرمان‌گرای ایران، که با کشورهای استعماری تضاد دارد، هنوز راهی قاطع و مداوم برای اقتصاد کشور و تجارت خارجی ارائه نمی‌دهد. ابزارهای مالی نوین دوجانبه و تسویه برمبنای ارزهای طرفینی نیز غایب‌اند.

 ضرورت استراتژیک دلارزدایی

تجربه جهانی به وضوح ثابت می‌کند که کاهش سلطه دلار و حرکت به سمت تسویه تجاری با پول ملی، یک ضرورت استراتژیک است. کشورهایی که می‌خواهند آسیب‌پذیری خود را در برابر نوسانات و تحریم‌های آمریکا کم کنند، این راه را انتخاب می‌کنند. موفقیت چین با انعقاد ۳ پیمان پولی به ارزش ۱۰ میلیارد دلار و عملکرد درخشان ترکیه که ۸۰ درصد صادراتش را بدون دلار انجام می‌دهد، این ادعا را تأیید می‌کند.

 فاصله تصمیم و اجرا در ایران

به گزارش روزنامه رمز اقتصاد، کارنامه ایران در این حوزه روایتی از فاصله عمیق بین «تصمیم» و «اجرا» ارائه می‌دهد. ایران در تیرماه ۹۷ با تصویب طرحی فوریتی، انعقاد پیمان‌های پولی با ۲۳ کشور را در دستور کار قرار داد. این طرح بر استفاده از ارزهای ملی در مبادلات و اتصال نظام‌های پرداخت بانکی تأکید داشت. اما امروز، پس از سال‌ها، ایران فقط ۳ پیمان اولیه با کشورهایی مثل چین، روسیه، و ترکیه منعقد کرده که هیچ‌گاه جنبه عملیاتی پیدا نکرده‌اند.

 نیاز فوری به ابزارهای مقابله‌ای

این عقب‌ماندگی آشکار رخ داده است. ایران تحت سخت‌ترین تحریم‌های تاریخ خود قرار دارد. این شرایط بیش از هر زمان، نیاز به ابزارهای مقابله‌ای مثل حذف دلار را نشان می‌دهد. با این حال، مبادلات تجاری کشور همچنان بر پایه دلار استوار مانده است. بانک مرکزی و گمرک آمار دقیق و شفافی از عملکرد این پیمان‌ها منتشر نمی‌کنند. این وضعیت، ارزیابی واقع‌بینانه را دشوار می‌کند.

 ریشه عقب‌ماندگی و راهکارها

چرا ایران با وجود قانون و توافق‌های اولیه، از همسایگانش عقب مانده است؟ پاسخ را باید در یک عامل اصلی جستجو کرد: فقدان عزم راسخ و برنامه مدون برای اجرای سریع و عملیاتی کردن توافق‌ها با کشورهای مختلف. راه برون‌رفت هنوز بسته نیست. پروژه‌های مشترک با روسیه و چین برای ایجاد سامانه‌های پرداخت بانکی جایگزین سوئیفت نشان می‌دهند که حتی در تاریک‌ترین شرایط، روزنه‌ای به سوی روشنایی وجود دارد.

اولویت‌بندی شرکای استراتژیک

آنچه نیاز است، تبدیل «پیمان‌های پولی روی کاغذ» به «کریدورهای تجاری زنده» با اولویت‌بندی شرکای استراتژیک است. روزنامه رمز اقتصاد تأکید دارد که این گام‌ها می‌تواند آینده اقتصاد ایران را تغییر دهد.